روزی یکی از دوستان رفته بود لپ‌تاپ بخرد. فروشنده گفته بود سی‌پی‌یوی این لپ‌تاپ، از سری اتم است. دوست ما هم خیال کرده بود لپ‌تاپ خیلی پرسرعتی باید باشد که اسمش اتم است! و کلی ذوق کرده بود! continue

 

در اینجا من یک مختصری در باب اسامی سی‌پی‌‌یو برایتان می‌گویم.

دو شرکت بزرگ آمریکایی هستند که در دنیا سی‌پی‌یو (برای کامپیوترهای شخصی) درست می‌کنند. یکی
intel است و دیگری AMD. عمده محصولاتی که در ایران در دسترس است و معروف است؛ از اینتل است. در اینجا من هم بیشتر راجع به اینتل حرف خواهم زد. ضمن اینکه کمپانی‌های دیگری هم هستند که سی‌پی‌یو تولید می‌کنند. مثلا nvidia که کار اصلی‌اش تولید کارت‌های گرافیکی (مانند سری جیفورس) است؛ اما سی‌پی‌یوهای ضعیف ARM را هم تولید می‌کند که همانطور که می‌دانید، مخصوص موبایل و تبلت‌های ضعیف است. 

برگردیم سر بحث اصلی‌مان.

بعضی اسامی هستند که فنی‌اند. مانند هسته‌، رم، رام ... اما بعضی اسامی هست که تجاری است. معنای خاصی ندارد، مگر اینکه به مشخصات فنی آن در سایت تولیدکننده نگاه کرده باشید و آن سری را بشناسید.

مثلا وقتی می‌گوییم این سی‌پی‌یو دو هسته‌ای است؛ معنای واضح فنی دارد. اما وقتی می‌گوییم این سی‌پی‌یو core 2 due است، هیچ معنی ِفنی ندارد. بلکه نام یک سری از سی‌پی‌یوهای تولید شده به دست اینتل است. برای اینکه دقیقا بدانید این سری چه مشخصات فنی دارد، باید مانند هر محصول دیگری،‌ به مشخصات فنی آن نگاهی بیاندازید.

اینتل، نامهایی روی محصولاتش می‌گذارد که یکی از انها «اتم» است.

اینتل، سی‌پی‌یو‌های قوی‌ای ساخته است که آخرین سری که الان در بازار خرید و فروش می‌شود، سری «آی‌» است. مانند i3-i5-i7 که سی‌پی‌یوهایی هستند از دو هسته‌ای تا شش هسته‌ای. اینها برای کارهای سنگین ساخته شده‌اند. مصرف بالایی دارند. گرمای زیادی تولید می‌کنند. و اگر بخواهید از مدل‌های واقعا قوی آنها استفاده کنید؛ باید حتما روی کامپیوتر دسکتاپ استفاده کنید و مناسب لپ‌تاپ نیستند.

atom

در مقابل، اینتل سری اتم را تولید کرده است.

سری اتم، سی‌پی‌یوهایی هستند که نسبتا ضعیف هستند. اما قدیمی نیستند. بلکه از تکنولوژی جدید بهره می‌برند. مثلا از بحث «هسته‌ مجازی» هم بعضا برخوردارند. اغلب تک هسته‌ای هستند. اما دو هسته‌ای هم دارند. که تبدیل به چهار هسته مجازی می‌شوند.

با این حال قوی نیستند.

چرا که اغلب، فرکانس پایینی دارند. یعنی وقتی یک مدل i5 معمولا فرکانس 2.5 GHz دارد؛ اما یک مدل خوب اتم، فرکانس 1.6 GHz دارد. و این تفاوت زیادی است در هنگام عمل.

دیگر اینکه حافظه‌ی کش سری اتم خیلی کم است. یعنی آخرین سری و بهترین سری اتم، 1 مگابایت کش دارد. در حالیکه یک i3 در حد 3 مگابایت کش دارد. و بهترین مدل i7 هم کش 15 مگابایتی دارد! که این تفاوت، خیلی در سرعت اثر خواهد داشت.

اما سری اتم یک مزیت عالی دارد:

همین پایین بودن تعداد هسته‌ها، مقدار کش، و فرکانس هر هسته؛ موجب می‌شود که مصرف برق سی‌پی‌یو به شدت کاسته شود. دمای کامپیوتر بالا نمی‌رود. و این برای لپ‌تاپ که به باتری متکی است؛ یک مزیت بزرگ خواهد شد.

اگر لپ‌تاپی داشته باشید که روی آن i5 نصب باشد، با باطری بزرگی که روی آن نصب کرده‌اند؛ به زحمت بتواند 2.5 ساعت کار کند. اما اگر لپ‌تاپی داشته باشید که یک مدل دو هسته‌ای «اتم» داشته باشد؛ به راحتی 6 ساعت برای شما (تحت ویندوز سون) کار خواهد کرد.

بنابراین اگر شما می‌خواهید لپ‌تاپ بخرید؛ کارتان هم واقعا بصورت پورتابل و متحرک است؛ عمده کاری هم که با لپ‌تاپتان دارید، کارهای ساده‌ی دفتری و تبلیغی و اینترنت است؛ بهترین سی‌پی‌یو همان سری اتم است. اما اگر کار فنی‌تری دارید؛ محاسبات سریع مهندسی و علمی دارید؛ کارهای گرافیکی دارید؛ یا حتی بازی‌خور هستید؛ باید دسکتاپی بخرید که نسل قوی سی‌پی‌‌یو را روی خود داشته باشد.

سری اتم، نسلی است که ساده و کم مصرف درست شده است. در جایی بد است. و در جایی بسیار خوب.

پس همه چیز به شما بستگی دارد که عالمانه انتخاب کنید.
 


 Tabligh


نوشته شده در تاریخ 16 مرداد 91    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: اطلاعات مفید،     | بازخورد()