شاید زمانی‌که خواسته باشید ویندوز روی سیستم‌تان نصب کنید، به این برخورد کرده باشید که باید وارد «ستاپ» کامپیوترتان شوید و تغییراتی را اعمال کنید. مثلا زمانی که سی‌دی ویندوز را توی کامپیوتر می‌گذارید، و کامپیوتر را ری‌بوت می‌کنید؛ سیستم اصلا به سی‌دی اعتنا نمی‌کند و مرتبا ویندوز سابق‌تان بوت می‌شود.

   

در این حالت باید وارد ستاپ شوید و به کامپیوتر بگویید اول باید سی‌دی را بخواند. برای همین دانستن ستاپ، برای هر استفاده‌کننده از کامپیوتر، لازم است.

در این یادداشت قصد داریم اطلاعات مختصری به شما بدهیم تا نیازهای اولیه‌تان را رفع کنید.

برای ورود به ستاپ، باید در اول بوت شدن کامپیوتر (اول روشن شدن کامپیوتر) خیلی سریع کلید Delete را بزنید. در اکثر لپ‌تاپ‌ها این کلید فرق دارد و F2 است.

بعد از ورود به این بخش که معمولا زمینه آبی رنگ دارد، می‌فهمید که گرافیک پایینی را مشاهده می‌کنید. در اینجا شما موس ندارید. و صرفا کیبورد شما کار می‌کند. و در اغلب موارد، کیبورد هم باید به پورت ps2 وصل باشد و کیبوردی که به usb وصل باشد هم کار نمی‌کند.

شما باید با کلیدهای جهتی (فلش‌ها) به چپ و راست بروید. و از کلید enter برای انتخاب و از کلید Esc برای برگشت به منوی قبلی استفاده کنید.

اول از همه بگوییم به بخش‌هایی که آنها را نمی‌شناسید؛ دست نزنید. چون کامپیوتر شما با مشکل روبرو می‌شود. هر چند اگر به این وضع افتادید؛ می‌توانید در همین بخش ستاپ، همه چیز را defult کرده تا به تنظیمات اولیه دربیاید.

بخش ستاپ بسته با نوع مادربورد کامپیوتر شما فرق دارد. اما شباهت‌هایی هم بین همه این ستاپ‌ها هست. ما در اینجا یک مادربورد قدیمی را انتخاب کردیم. مادربورد شما هم چیزی شبیه همین است.

چون در این حالت هیچ برنامه‌ای کار نمی‌کند؛ ما نمی‌توانستیم از برنامه‌های استفاده کنیم که از صفحه عکس می‌گیرد. بنابراین از دوربین خارجی استفاده کردیم. پیشاپیش از پایین بودن کیفیت تصاویر پوزش می‌خواهیم!

عکس زیر، کمی حجیم است. چرا که خواستیم بتوانید آن را زوم کنید و جزئیات را واضح‌تر ببینید. بنابراین صبر کنید تا حدود یک مگابایت لود شود. عکس متحرک است. و هر تصویر را حدود 20 ثانیه می‌توانید مشاهده کنید.

ابتدا که وارد ستاپ می‌شویم، تب افقی بالای صفحه، نشان می‌دهد که در کدام بخش هستیم. و ابتدا در بخش اول سمت چپ هستیم. در این بخش شما اطلاعات جامعی از کامپیوترتان می‌توانید ببینید. مثلا ببینید چند هارد و از طریق چه کابلی به کامپیوترتان وصل است. و از طرف دیگر اگر هاردی را به کامپیوتر وصل کرده‌اید، و آن هارد کار نمی‌کند؛ در اینجا بررسی کنید که آیا سیستم اصلا آن هارد را شناسایی می‌کند؟ ایا درست وصل شده؟ آیا هارد سالم است؟ اگر همه موارد مثبت باشد؛ باید در این بخش بتوانید هارد مورد نظر را با اسم و شرح مشاهده کنید. معمولا در همین بخش شما سیستم را مانیتورینگ هم می‌توانید بکنید. یعنی بخشی که حتی دمای قسمت‌های مختلف سیستم را و حتی سرعت فن‌ها را به شما می‌گوید. لازم به ذکر است که در این بخش شما تغییری نمی‌توانید اعمال کنید و بیشتر می‌توانید اطلاعات بگیرید.

boot

با فلش، به تب سمت راستی می‌رویم. در اینجا بخش advanced یا تنظیمات پیشرفته را مشاهده می‌کنیم. اینجا یکی از مهمترین بخش‌هایی است که می‌توانید تغییر دهید.

مثلا ما به بخش usb می‌رویم. اول از همه چیزهایی را که به یواس‌بی وصل هستند مشاهده خواهیم کرد. تنظیماتی را می‌توانیم اعمال کنیم. نوع دسترسی و سرعت و ... را می‌توانیم تغییر دهیم. گاهی حتی می‌توانیم به کامپیوتر بگوییم اصلا اجازه روشن شدن به یواس‌بی را بدهد یا ندهد.

در بخش onboard (هنوز در همان تب اَدوِنس هستیم) می‌توانید پورتهایی را که به مادربورد وصل هستند؛ ببینیم. و هر بخشی را که لازم بود تغییر دهیم. مثلا گاهی شما لازم دارید که بخش صدای مادربورد را قطع کرده و کارت صدایی را مجزا نصب کنید. پس باید در اینجا بخش صدا را پیدا کرده و تغییرات لازم را اعمال کنید.

تب بعدی اصلی، power است. اینجا هم تغییرات زیادی می‌توانید بدهید. مثلا یکی از کارهایی که مشاهده می‌کنید روشن کردن بخش «خاموش روشن» کیبورد است به گونه‌ای که در هنگامی که کامپیوتر خاموش است؛ این بخش کیبورد روشن بماند. یعنی شما بتوانید با کیبورد، کامپیوتر را روشن کنید. در همین جا می‌توانید این بخش را پیدا کرده و تغییری را که صلاح می‌دانید، اعمال کنید.

تب بعدی اصلی، بخش boot است. این بخش یعنی تنظیمات مورد نیاز برای وقت بوت شدن کامپیوتر. مهمترین و مورد لزوم‌ترین بخش، همان تغییر دادن اولویت‌های بوت است. که کامپیوتر شما بداند وقتی روشن می‌شود؛ از کدام منبع باید شروع کند به خواندن اطلاعات. شما می‌توانید هارد یا سی‌دی‌رام یا حتی یو‌اس‌بی را به عنوان اولویت معرفی کنید. معنای این حرف این است که کامپیوتر اول (مثلا) سی‌دی را خواهد خواهند. این سی‌دی می‌تواند سی‌دی ویندوزی باشد که می‌خواهید آن را نصب کنید. یا می‌توان اولویت اول را هارد تعریف کنید. و این همان حالت است که کامپیوتر به سی‌دی درون خود اصلا اعتنا نکند و مستقیما به سمت هارد رفته و ویندوز سابق را بخواند.

همین جا بگویم هر تغییری که شما انجام می‌دهید، نیازی ندارید آن را فعلا سیو (ذخیره) کنید. یا اینکه بخواهید کلید اینتر را بزیند. بلکه فقط تغییر دهید و از موقعیت خارج شوید.

در بخش بوت، تغییرات دیگری را هم می‌توانید انجام دهید. مثلا quick boot باید فعال باشد. تا کامپیوتر شروع نکند هربار تک‌تک وسایل متصل به خود را شناسایی کند. و از همه سریع بگذرد. یا بخش logo همان عکسی است که اول بوت شدن شما می‌بینید و اغلب عنوان کارخانه مادربورد شماست. اگر آن را غیرفعال کنید؛ بجای آن عکس، خطوط دستوراتی را مشاهده می‌کنید که در آن لحظات، سیستم دارد اعمال می‌کند. برای زشت نشدن صفحه کامپیوتر در این لحظات، معمولا این لوگو را خوب است فعال بگذارید.

یا مثلا در همین بخش بوت، می‌توانید قسمت F1 را فعال یا غیرفعال کنید. منظورمان همان بخشی است که مثلا اگر در هنگام روشن شدن کامپیوتر، کیبوردتان (یا موس یا یک وسیله لازم دیگر) از کامپیوتر جدا شده باشد؛ بوت متوقف می‌شود و به شما می‌گوید که خطا در چیست و منتظر می‌ماند تا شما کلید F1 را بزنید. اگر این بخش را غیرفعال کنید؛ بوت بدون توقف و بدون گفتن خطا به شما جلو خواهد رفت. البته مشکلی پیش نخواهد آمد. و فقط شما نخواهید فهمید که کابل مثلا کیبورد شما الان قطع است.

در انتهای کار می‌توانید از تب exit خارج شوید. بجای این تب می‌توانید هر کجا که بودید با زدن F10 به این بخش خروج برسید. حالا سیستم از شما خواهد پرسید ایا همه تغییرات شما را سیو کند؟ که اگر شما تغییرات را لازم و درست انجام داده باشید، باید کلید yes را بزنید.

بعد از زدن این کلید، کامپیوتر دوباره بوت خواهد شد و بدون ورود به بخش ستاپ به ادامه عادی بوت شدن خواهد پرداخت.

امیدوارم این توضیحات اولیه و ساده برایتان مفید باشد.



 Tabligh


نوشته شده در تاریخ 27 مرداد 91    | توسط: پویا کام    | طبقه بندی: اطلاعات مفید،     | سوالی دارید؟()